yüreğimde alevsin gözlerimde yaş taşıyorum umudumu
tiryakin oldum bırakamıyorum yere gömdüm gururumu
kağıda sarıyorum seni dumanlarımda unuttum onurumu
sana mahkumum dünyam gardiyan sorsana durumumu

aşk nedir kör ebe oyunu mu yok mu çelmesi
göremiyorum kör oldum kolaymı unut demesi
bu yürek bulamıyor bir başka sen gibi çeşmesi
bir tadımlık gözük bana anlarsın nasılmış sevmesi

içerim seni denizler gibi kana kana düştün tutkularıma
feryad-ı figanlardayım son ver tüm sensiz korkularıma
sözlerin izli mermi olmuş çarpmakda hep duygularıma
sırat köprüsündemiyim hep düştüm karşılıksız sevdalarıma

inan heves tiryakin değilim gönlümde kurdun kapan
tiryakinim yolu epeyce aldım demem dağlara ne yaman
yetişemezsiz sen geride kaldın baksana geçiyor zaman
çağır dönerim koştukça koşarım sana demem aman

ahde vefanı şöyle bu can bin kere olsun sana feda
yorgunluk tirkaliğine de razıyım sakın deme elveda
zehir içerim kapında yaksada benden çıkmaz seda
sana müptelayım tiryakilikde ölürken derim sana veda

sensizlik girdabındayım haşa ben sende boğulmam
yak bir çöple tiryakini yansamda kül gibi dağılmam
herşey senin gelmeni bekliyor ben yalana sarılmam
yatak döşek odalar halime gülerken onlara darılmam

ezan gibisin yanık geliyorsun titrerken dualarımda
herkese ilan ettin ediyorum seni suskunluklarımda
ben seni arayıp seni haykıracağım
bir bulursam seninle yaşayacağım

İçim öyle acıyor ki koca bir boşluk yüreğimde yokluğun. Karanlıkların kapladığı yollarında kaybolmuşum. Nefes almak güç,yaşamak anlamsız, sensizlik dipsiz bir uçurum. Bense uçurumundan aşağı ümitsizce düşüyorum.



Şimdi, benden çok uzaklardasın sevginin ve umudun bittiği yerde, senin bitip sensizliğin başladığı yerde. Karanlıkta karalanıyor aydınlık yüzün, gitgide sen de yok oluyorsun yüreğinde.



Yüreğim bilmiyor ne hissettiğini. Elveda bile demeden çekip gidişinin sebebini soramıyor kimselere. Hasret rüzgarlarıyla ürperiyor içim, özlemin sel olup akıyor yüreğime. Dudaklarım da bir mühür söyleyemiyorum soranlara gözyaşlarımın nedenini.



Şimdi, sokaklarda esen başıboş rüzgarlar gibi sessiz ve durgunum. Ah keşke o rüzgarların getirdiği sıkıntıyı hiç duymasam,h ep mutlu duygularla dolaşsam, kalbimin üzerindeki ağırlığı alıp götürse şu rüzgarlar. Hafiflesem. Acıyla çarpmasa yüreğim,ayrılığın acısı kalbime vurmasa, gözlerim yaşlarla dolmasa...



Mutluluğum, göç eden bir kırlangıcın kanadında çok uzaklara gitti. Dönmesini bekleyemeyecek kadar yorgunum. Eğer bir gün dönerse tek umudum, gerçekten sevenlere miras kalsın mutluluğum...

Bazen uzun cümlelerin noktasıdır aşk
Bazende sebepsiz akan yaşlarin şahidi
Kimi zaman zarafetidir güzelliğin
Kimi zamanda kalbin akla ihaneti
Güzellikler arasında sarhoş olursun
Sokaklarda el ele dolaşirsin
Gece olur hayaliyle ısınırsın
Sabah yine sesiyle uyanmak istersin
Mevsimsiz bir yağmuru andırırsa eğer
Bu ne yaşamaya nede üzülmeye deger
Zaten fazla da sürmez bu yağmur
Çok geçmeden ayrılık rüzgarları eser
Ve hep olduğu gibi
Ayrılık çıkar karşına
Bu acıyla kavrulurken bedenin
Değmez hiç bir şey yaşamaya
Ve koyu bir karanlığa bürünür her yer
Yüzün ne mutlu olur nede bir daha güler
Hep bir çıkmaza sürüklenirken yollar
Avcundan akıp gider yıllar
Dört duvar arasında hapis olursun
İnsanların yüzünde nefreti okursun
Gün gelir geçmişin karanliginda
Elinde olmadan sende kaybolursun
Ve uzun zaman sonra hatırlarsın geçmişi
Gözünde canlanır yaşanılanların her biri
Hayatın geçerken tıpkı bir film gibi
Kapını çalmaya uzanır Azrail diye biri..

Sanki gözümü kapatsam gideceksin,kaybolacaksın!
Sabaha kadar gözümü kırpmadım, bırakıp beni gidersin diye...
Oysa söz vermiştin! Beni bırakmayacaktın!
Susma zamanı,
Susmak bazen içerde bir yerde
Kanamaya başladığı zaman acıyı usulca örtüveriyor.
Ne kadar vaktimiz varsa sevgiye,sevmeye o kadarına razı olduk.
Belkide aşkı aşk yapan bitimli olması!
Simdi geriye baktığımda,yaşadıklarım beni ben yapmış
"Ben" olma maceramı sevdim.
Her şeye rağmen üstelik!
AYRILIK...
Defalarca giyip prova yaptığımız bu giysi üzerimizde hiç iyi durmadı!


AŞk ßiZe CoK YakışmıŞtı...Ben artık SEN diye baslayan siirleri sevmiyorum..
Bu satırlar sana;
Yakıp yıktıkların, Kanatıp bıraktıkların için.
Bu satırlar sana:
Bir avuç kırıntı sevgilerin,Yetersizliğini yüzüme fırlattığın için.
Bu satırlar sana;
Öğrettiklerin için...Yaşattıkların için.

BEN GiDiNCE SEN BiTECEKSiN...YA HEP,YA HİÇ.... Beynimden atamam biliyorum ama.... Yüreğimden söküp atacağım bu gidişle Ve bu gidişle kulağım kapalı olacak sesine, Ne de gözlerimde sen olacaksın. Kış uykusuna yatıracağım tüm anıları; Sana ait ne varsa.... Sabrım tükenecek birgün, Ve sonunda isyan edip, Şöyle haykıracağım sana; Ben'de ben'i tüketmeden gel... Öylesine arama beni, Öylesine gelme bana; GELECEKSEN ADAM GİBİ GEL..